O manto encarnado


O outono pasado, das pólas da árbore máis próxima á fonte do xardín caían uns vermes de cor vermella escura. Foron facendo moreas na cunca da fonte e tinguindo a cor da auga.
Cando chegou o verán e volveu o dono da casa non atopou a árbore, nin a fonte, nin a casa.
Había roseiras con flores encarnadas por todos lados.
Decidiu marchar e volver outro día.
Non o mirou antes de pecha-la cancela e ,cando quixo darlle a volta, a pechadura non respondía, insistiu pero era imposible. As roseiras medraron de súpeto, 1, 2, 3 metros, cunhas espiñas ben afiadas.
Quedou atrapado na súa casa de veraneo, desde fóra era imposible velo ou oilo a través do veo de rosas, que todo o mundo que pasaba comentaba ou pensaba que eran tan bonitas!
Non sendo as plantas que cubrían os muros, tódalas demais comezaron a baixar ata o chan, coma volvéndose líquidas. Abranguíao todo unha especie de puré pegañento e avermellado, que se movía cara a el. Cando o tivo preto mirábao con tanta curiosidade que non puido escapar. Xa empezaba a subirlle polas pernas cando viu que aquela pasta estaba formada por millóns de vermes con dentes.
Photo courtesy of Gary from youregoingtobeoffended.blogspot.com. Thanks a lot!
Advertisements

One comment

  1. >Encantoume ^^ Sigue asi !! :)

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: